ព្រះត្រៃបិដក ភាគ ១០៩

មាន​វារៈ៣។ ធម៌​មិនមែន​មាន​វិបាក​ជាប្រក្រតី មិនមែន​ជាអកុសល អាស្រ័យ​នូវ​ធម៌​មាន​វិបាក​ជាប្រក្រតី ជាអកុសល ទើប​កើតឡើង ព្រោះ​ហេតុ​ប្ប​ច្ច័​យ ធម៌​មិនមែន​មាន​វិបាក​ជាប្រក្រតី មិនមែន​ជាកុសល អាស្រ័យ​នូវ​ធម៌​មាន​វិបាក​ជាប្រក្រតី ជាអកុសល ទើប​កើតឡើង ព្រោះ​ហេតុ​ប្ប​ច្ច័​យ ធម៌​មិនមែន​មាន​វិបាក​ជាប្រក្រតី មិនមែន​ជាកុសល​ក្តី មិនមែន​មាន​វិបាក​ធម៌​ជាប្រក្រតី មិនមែន​ជាអកុសល​ក្តី អាស្រ័យ​នូវ​ធម៌​មាន​វិបាក​ជាប្រក្រតី ជាអកុសល ទើប​កើតឡើង ព្រោះ​ហេតុ​ប្ប​ច្ច័​យ។
 [៧៣៣] ក្នុង​ហេតុ​ប្ប​ច្ច័​យ មាន​វារៈ៦។
 [៧៣៤] ធម៌​មិនមែន​ជា​មិនមែន​វិបាក ទាំង​មិនមែន​មាន​វិបាក​ជាប្រក្រតី មិនមែន​ជាកុសល អាស្រ័យ​នូវ​ធម៌​មិនមែន​ជា​វិបាក ទាំង​មិនមែន​មាន​វិបាក​ជាប្រក្រតី ជា​អព្យាកតៈ ទើប​កើតឡើង ព្រោះ​ហេតុ​ប្ប​ច្ច័​យ ធម៌​មិនមែន​ជា​មិនមែន​វិបាក ទាំង​មិនមែន​មាន​វិបាក​ជាប្រក្រតី មិនមែន​ជាអកុសល អាស្រ័យ​នូវ​ធម៌​មិនមែន​ជា​វិបាក ទាំង​មិនមែន​មាន​វិបាក​ជាប្រក្រតី ជា​អព្យាកតៈ ទើប​កើតឡើង ព្រោះ​ហេតុ​ប្ប​ច្ច័​យ ធម៌​មិនមែន​ជា​មិនមែន​វិបាក ទាំង​មិនមែន​មាន​វិបាក​ជាប្រក្រតី មិនមែន​ជាអកុសល​ក្តី មិនមែន​ជា​មិនមែន​វិបាក ទាំង​មិនមែន​មាន​វិបាក​ជាប្រក្រតី មិនមែន​ជាអកុសល​ក្តី អាស្រ័យ​នូវ​ធម៌​មិនមែន​ជា​វិបាក ទាំង​មិនមែន​មាន​វិបាក​ជាប្រក្រតី ជា​អព្យាកតៈ ទើប​កើតឡើង ព្រោះ​ហេតុ​ប្ប​ច្ច័​យ។
ថយ | ទំព័រទី ២៥៤ | បន្ទាប់
ID: 637833144562902106
ទៅកាន់ទំព័រ៖