ព្រះត្រៃបិដក ភាគ ១០៩

 [៧៣៨] ធម៌​ជាកុសល ដែល​កម្ម​ប្រកបដោយ​កិលេស​មិន​កាន់​យក តែ​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​ឧបាទាន ជា​បច្ច័យ​នៃ​ធម៌​មិនមែន​ជាកុសល មិនមែន​ដែល​កម្ម​ប្រកបដោយ​កិលេស មិន​កាន់​យក តែ​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​ឧបាទាន ដោយ​អារម្មណ​ប្ប​ច្ច័​យ … មិនមែន​ជាអកុសល មិនមែន​ដែល​កម្ម​ប្រកបដោយ​កិលេស មិន​កាន់​យក តែ​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​ឧបាទាន … ជា​បច្ច័យ​នៃ​ធម៌​មិនមែន​ជាកុសល មិនមែន​ដែល​កម្ម​ប្រកបដោយ​កិលេស មិន​កាន់​យក តែ​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​ឧបាទាន​ផង មិនមែន​ជាអកុសល មិនមែន​ដែល​កម្ម​ប្រកបដោយ​កិលេស មិន​កាន់​យក តែ​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​ឧបាទាន​ផង ដោយ​អារម្មណ​ប្ប​ច្ច័​យ។ ក្នុង​អកុសល មាន​វារៈ៣។ ក្នុង​អព្យាកត​អនុ​បា​ទិ​ន្នុ​បា​ទា​និយៈ មាន​វារៈ៣ដែរ។បេ។
 [៧៣៩] ធម៌​មិនមែន​ជាកុសល មិនមែន​ដែល​កម្ម​ប្រកបដោយ​កិលេស មិន​កាន់​យក តែ​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​ឧបាទាន​ក្តី អាស្រ័យ​នូវ​ធម៌​ជាកុសល ដែល​កម្ម​ប្រកបដោយ​កិលេស មិន​កាន់​យក តែ​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​ឧបាទាន ទើប​កើតឡើង ព្រោះ​ហេតុ​ប្ប​ច្ច័​យ មាន​វារៈ៣។ ធម៌​មិនមែន​ជាកុសល មិនមែន​ដែល​កម្ម​ប្រកបដោយ​កិលេស មិន​កាន់​យក តែ​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​ឧបាទាន អាស្រ័យ​នូវ​ធម៌​ជា​អព្យាកតៈ ដែល​កម្ម​ប្រកបដោយ​កិលេស មិន​កាន់​យក តែ​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​ឧបាទាន ទើប​កើតឡើង ព្រោះ​ហេតុ​ប្ប​ច្ច័​យ មាន​វារៈ៣។
ថយ | ទំព័រទី ២៥៦ | បន្ទាប់
ID: 637833163001310532
ទៅកាន់ទំព័រ៖