ព្រះត្រៃបិដក ភាគ ១០៩

បិដក ភាគ ១០៩ - ទំព័រទី ២៥៨

ធម៌មិនមែនជាអកុសល មិនមែនជាមិនសៅហ្មង តែគួរដល់សេចក្តីសៅហ្មងក្តី មិនមែនជាអព្យាកតៈ មិនមែនជាមិនសៅហ្មង តែគួរដល់សេចក្តីសៅហ្មងក្តី … ធម៌មិនមែនជាកុសល មិនមែនជាមិនសៅហ្មង តែគួរដល់សេចក្តីសៅហ្មងក្តី មិនមែនជាអកុសល មិនមែនជាមិនសៅហ្មង តែគួរដល់សេចក្តីសៅហ្មងក្តី ទើបកើតឡើង ព្រោះហេតុប្បច្ច័យ
[៧៤៦] ក្នុងហេតុប្បច្ច័យ មានវារៈ៦។
[៧៤៧] ធម៌មិនមែនជាកុសល មិនមែនជាមិនសៅហ្មង ទាំងមិនគួរដល់សេចក្តីសៅហ្មង អាស្រ័យនូវធម៌ជាកុសល មិនមែនសៅហ្មង តែគួរដល់សេចក្តីសៅហ្មង ទើបកើតឡើង ព្រោះហេតុប្បច្ច័យ មានវារៈ៣។ ធម៌មិនមែនជាកុសល មិនមែនជាមិនសៅហ្មង ទាំងមិនគួរដល់សេចក្តីសៅហ្មង អាស្រ័យនូវធម៌ជាអព្យាកតៈ មិនមែនសៅហ្មង ទាំងមិនគួរដល់សេចក្តីសៅហ្មង ទើបកើតឡើង ព្រោះហេតុប្បច្ច័យ មានវារៈ៣។
[៧៤៨] ក្នុងហេតុប្បច្ច័យ មានវារៈ៦។

កុសលត្តិកវិតក្កត្តិកៈ នកុសលត្តិកនវិតក្កត្តិកៈ

[៧៤៩] ធម៌មិនមែនជាកុសល មិនមែនប្រកបដោយវិតក្កៈ និងប្រកបដោយវិចារៈ អាស្រ័យនូវធម៌ជាកុសល ប្រកបដោយវិតក្កៈ និងប្រកបដោយវិចារៈ ទើបកើតឡើង ព្រោះហេតុប្បច្ច័យ។

ថយ | ទំព័រទី ២៥៨ | បន្ទាប់

ID: 637833163669986701

ទៅកាន់ទំព័រ៖